Slide toggle

برچسب: ساخت زمین تنیس

سیف‌الله بهزادپور سرمربی تیم ملی تنیس ایران شد

به گزارش ایسنا، پس از این که سعید احمدوند از سمت خود به عنوان سرمربی تیم ملی تنیس استعفا داد، فدراسیون جایگزین او را در تیم ملی مشخص کرد.

مجید شایسته رییس فدراسیون تنیس در گفت‌وگو با ایسنا در مورد جانشین احمدوند،‌ گفت: سیف‌الله بهزادپور به عنوان مربی تیم ملی تنیس را در بازی‌های داخل سالن آسیا همراهی می‌کند. او قبلا کمک احمدوند بوده و در تمامی رقابت‌ها هم در کنار تیم ملی حضور داشته است از این رو قرار است در بازی‌های داخل سالن آسیا تیم ملی تنیس را همراهی کند.

شایسته ادامه داد: پس از پایان بازی‌ها جلسه‌ای برگزار می‌کنیم و در آن سرمربی تیم ملی برای مسابقات دیویس کاپ مشخص می‌شود.

او هم‌چنین ترکیب تیم ملی تنیس را برای بازی‌های داخل سالن را مشخص کرد و گفت: حمیدرضا نداف و امیروالا معدنچی برای ایران بازی می‌کنند. برای تیم ملی دختران هم قرار است مسابقه انتخابی برگزار شود و تا یک‌شنبه هفته آینده ترکیب مشخص می‌شود.

دلیل این که انتخاب تیم ملی دختران زمان می‌برد این است که صدف صادق‌وزیری و غزاله پاک باطن برای تحصیل در خارج از کشور هستند و نمی‌توانند در آن زمان که بازی‌ها برگزار می‌شود تیم ملی را همراهی کنند و ان‌شاءالله از وجودشان در مسابقات بعدی استفاده می‌کنیم.

رییس فدراسیون تنیس در پاسخ به این پرسش که امکان کسب مدال در بازی‌های داخل سالن آسیا برای ایران وجود دارد یا خیر؟ تصریح کرد: طبیعتا امکان کسب مدال نداریم و اولین دوره است که در بازی‌های داخل سالن شرکت می‌کنیم.

تجربه بسیار خوبی برای تنیس‌بازان محسوب می‌شود و باید از وزیر ورزش و رییس کمیته ملی المپیک تشکر کرد که شرایط حضور تنیس ‌بازان را در بازی‌های داخل سالن آسیا فراهم کرد

منبع :ایسنا

تنیس آزاد آمریکا ۲۰۱۷؛ هرآنچه باید درباره آخرین گرند اسلم سال بدانید!

رقابت‌های گرند اسلم آزاد آمریکا ۲۰۱۷ از تاریخ ۶ شهریور ماه به مدت دو هفته در شهر نیویورک برگزار می‌شود.

مسابقات آزاد آمریکا یا «یو اس اوپن»، آخرین گرند اسلم از گرند‌اسلم‌های چهارگانه تنیس است که هر ساله در اواخر فصل تابستان و با حضور برترین‌های تنیس جهان در مرکز بین‌المللی تنیس «بیلی جین کینگ» در شهر نیویورک برگزار می‌گردد. این رقابت‌ها بر روی زمین‌های هارد (دکو ترف، ‌Deco Turf) و در پنج رده اصلیِ انفرادی مردان، انفرادی زنان، دونفره مردان، دونفره زنان، دونفره مختلط و هم‌چنین رده‌های جوانان، پیشکسوتان و تنیس با ویلچر انجام می‌شود. مجموعه تنیس «بیلی جین کینگ» که به افتخار اسطوره تنیس زنان این کشور نام‌گذاری شده، تعداد ۲۲ زمین را در خود جای داده است که ورزشگاه‌های آرتور اش، لوییس آرمسترانگ (در حال ساخت مجدد)، گرند استند و زمین شماره ۱۷ مهم‌ترین آن‌ها هستند.

تورنمنت آزاد آمریکا تنها گرند اسلمی است که در آن در همه ست‌ها از سیستم «تایبریک» استفاده می‌شود؛ بدین معنی که در صورت کشیده شدن بازی به ست پایانی نیز سیستم تای‌بریک اجرا خواهد شد. اما در سایر گرند اسلم‌ها، در ست پایانی (ست پنجم در بخش مردان و ست سوم در سایر بخش‌ها) تای‌بریک وجود ندارد و بازی تا زمانی‌که یک بازیکن با اختلاف دو گیم جلو بیفتد، ادامه پیدا‌ می‌کند.

اولین دوره از گرند اسلم آزاد آمریکا در سال ۱۸۸۱ و در شهر نیوپورت ایالت رود آیلند برگزار شد. این رقابت‌ها در ابتدا «مسابقات قهرمانی بین‌المللی آمریکا» نام داشت و تا سال ۱۹۷۴، بر روی زمین‌های چمن بازی می‌شد. در هفت دوره اول تنیس یو اس اپن، یک تنیس‌باز آمریکایی به نام ریچارد سیرز به عنوان قهرمانی رسید. مسابقات آزاد امریکا از سال ۱۹۱۵ به باشگاه تنیس وست ساید در محله فارست هیلز شهر نیویورک نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۷۷ در همان‌جا باقی ماند. یو اس اپن در ۶ سال ابتدایی تنها در رده انفرادی مردان برگزار می‌شد اما پس از آن بخش زنان نیز تحت عنوان «رقابت‌های بین‌المللی آمریکا» در فیلادلفیا آغاز به کار کرد.

محل اولیه برگزاری مسابقات یو اس اوپن در نیوپورت

تصویری از ریچارد سیرز آمریکایی

همزمان با آغاز دوران حرفه‌ای تنیس در سال ۱۹۶۸، مسابقات تنیس آزاد آمریکا برای اولین بار به شکل منسجم و در پنج بخش (انفرادی مردان، انفرادی زنان، دونفره مردان، دونفره زنان و دونفره مختلط) برگزار شد. در سال ۱۹۶۸، ۹۶ تنیس‌باز مرد و ۶۳ تنیس‌باز زن در مسابقات شرکت کردند و مجموع جوایز نقدی به ۱۰۰,۰۰۰ دلار رسید. در سال ۱۹۷۰، مسابقات یو اس اپن به اولین و تنها گرند اسلمی تبدیل شد که از سیستم تای‌بریک  در ست پایانی بهره برد که این شیوه تا به امروز نیز پابرجاست. در سال ۱۹۷۳ نیز مسابقات آزاد آمریکا، نخستین گرند اسلمی لقب گرفت که به بخش انفرادی مردان و زنان، جایزه‌ی برابر اهدا کرد.

در سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ رقابت‌های آزاد آمریکا بر روی زمین‌های خاک رس برگزار شد.

از سال ۱۹۷۸ به این سو، رقابت‌ها از فارست هیلز به مکانی بزرگتر یعنی مجموعه بین‌المللی تنیس آمریکا در فلاشینگ مدوز (پارکی در شهر نیویورک) منتقل شد و زمین‌ها از خاک به هارد تغییر کرد. جیمی کانرز، اسطوره تنیس آمریکا، تنها بازیکنی است که بر روی هر سه سطح گرند اسلم آمریکا (چمن، خاک و هارد) به قهرمانی رسیده است. در بخش زنان نیز کریس اورت آمریکایی موفق شد بر روی دو سطح خاک و هارد به مقام قهرمانی برسد. از سال ۲۰۰۶، نام مجموعه بین‌المللی تنیس آمریکا به افتخار بیلی جین کینگ، اسطوره تنیس آمریکا و قهرمان چهار دوره دوره یو اس اوپن، به «مجموعه بین‌المللی تنیس بیلی جین کینگ» تغییر نام یافت.

برای سال‌های متمادی، دیدارهای مرحله نیمه‌پایانی بخش مردان رقابت‌های آزاد آمریکا، برخلاف سایر تورنمنت‌های گرند اسلم، در روز شنبه برگزار می‌شد و به همین خاطر این روز به شنبه ویژه “Super Saturday” معروف شده بود و دیدار پایانی در روز بعد یعنی در عصر یکشنبه انجام می‌گرفت. اما از سال ۲۰۱۵ برنامه مسابقات تغییر کرد و شنبه‌ی ویژه برچیده شد و بازی‌های نیمه‌نهایی بخش مردان، مانند گرند اسلم‌های رولند گروس و ویمبلدون، روز جمعه و دیدار نهایی در عصر یک‌شنبه برگزار می‌شود. در بخش زنان نیز بازی‌های نیمه‌نهایی در روز پنج‌شنبه و دیدار فینال عصر روز شنبه انجام می‌گیرد.

استادیوم مرکزی مسابقات یو اس اپن که آرتور اَش نام دارد، با ۲۳,۷۷۱ صندلی گنجایش، بزرگترین استادیوم تنیس در دنیا می‌باشد. این استادیوم از سال ۲۰۱۶ به سقف متحرک مجهز شد.

  نمایی از داخل استادیوم آرتور اش

نمایی از مجموعه بین‌المللی بیلی جین کینگ تنیس سنتر

استادیوم لوییس آرمسترانگ، دومین استادیوم مجموعه یو اس اپن است که از سال ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۶ میزبان تنیس‌بازها و علاقه‌مندان به تنیس بوده اما در سال ۲۰۱۶، به منظور افزایش گنجایش و امکانات بیشتر تخریب شد. استادیوم جدید که به سقف متحرک نیز مجهز است در سال ۲۰۱۸ به بهره‌برداری خواهد رسید.

رکوردها (پس از دوران حرفه‌ای شدن تنیس در سال ۱۹۶۸)

بخش مردان
بیشترین تعداد قهرمانی: جیمی کانرز (۱۹۷۴, ۱۹۷۶, ۱۹۷۸, ۱۹۸۲, ۱۹۸۳)، پیت سمپراس (۱۹۹۰, ۱۹۹۳, ۱۹۹۵, ۱۹۹۶, ۲۰۰۲) و راجر فدرر (۲۰۰۴, ۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۷, ۲۰۰۸) هر کدام با ۵ قهرمانی
بیشترین تعداد قهرمانی متوالی: راجر فدرر در سال‌های ۲۰۰۴, ۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۷, ۲۰۰۸
بیشترین عناوین قهرمانی بخش دونفره: باب و مایک برایان در سال‌های ۲۰۰۵, ۲۰۰۸, ۲۰۱۰, ۲۰۱۲, ۲۰۱۴
بیشترین تعداد حضور در فینال: پیت سمپراس و ایوان لندل (۸ مرتبه)
جوان‌ترین قهرمان: پیت سمپراس با ۱۹ سال و ۲۸ روز در سال ۱۹۹۰
مسن‌ترین قهرمان: کن رزوال با ۳۵ سال و ۱۰ ماه و ۱۱ روز در سال ۱۹۷۰

بخش زنان
بیشترین تعداد قهرمانی: کریس اورت (۱۹۷۵, ۱۹۷۶, ۱۹۷۷, ۱۹۷۸, ۱۹۸۰, ۱۹۸۲) و سرینا ویلیامز (۱۹۹۹, ۲۰۰۲, ۲۰۰۸, ۲۰۱۲, ۲۰۱۳, ۲۰۱۴) هر کدام با ۶ قهرمانی
بیشترین تعداد قهرمانی متوالی: کریس اورت در سال‌های ۱۹۷۵, ۱۹۷۶, ۱۹۷۷, ۱۹۷۸
بیشترین عناوین قهرمانی بخش دونفره: مارتینا ناوراتیلووا (۹ مرتبه)
بیشترین تعداد حضور در فینال: کریس اورت (۹مرتبه)
جوان‌ترین قهرمان: تریسی آستین با ۱۶ سال و ۸ ماه ۲۸ روز در سال ۱۹۷۹
مسن‌ترین قهرمان: فلاویا پنه‌تا با ۳۳ سال و ۶ ماه و ۱۸ روز در سال ۲۰۱۵

رافائل نادال در حال زدن ضربه فورهند در استادیوم آرتور اش – سال ۲۰۱۳

قهرمانان سال ۲۰۱۶

سال گذشته در بخش مردان مسابقات آزاد آمریکا استن واورینکای سوییسی با غلبه بر نواک جوکوویچ، اولین عنوان خود در این رقابت‌ها و سومین  عنوانش در گرند‌اسلم‌ها را به دست آورد. در بخش زنان نیز آنجلیک کربر آلمانی با پیروزی مقابل کارولینا پلیشکووا به مقام قهرمانی رسید. در بخش دونفره مردان، جیمی ماری و برونو سوارز با شکست پابلو کارنو بوستا و گیرمو گارسیا لوپز عنوان قهرمانی را از آن خود کردند. در بخش دونفره زنان نیز بتنی متک سندز و لوسی سافارووا، تیم کارولین گارسیا و کریستینا ملادنوویچ را شکست دادند و قهرمان شدند.

استن واورینکا، قهرمان گرند اسلم یو اس اپن ۲۰۱۶

یو اس اپن ۲۰۱۷

پوستر مسابقات یو اس اپن به مناسبت ۲۰ـمین سال ساخت استادیوم آرتور اش – نقاشی از پیتر مکس

امسال شاهد برگزاری ۱۳۷ـمین دوره از مسابقات تنیس آزاد آمریکا هستیم. این رقابت‌ها از تاریخ ۶ لغایت ۱۹ شهریور ماه ۱۳۹۶ در نیویورک برگزار خواهد شد. نکته‌ی جالب توجه، عدم حضور قهرمان و نایب‌قهرمان سال گذشته بخش انفرادی مردان یعنی استن واورینکا و نواک جوکوویچ در این دوره است. هر دو تنیس‌باز به دلیل مصدومیت از ادامه‌ی رقابت‌های فصل ۲۰۱۷ کناره‌گیری کردند. با غیاب این دو بازیکن، رافائل نادال، اندی ماری، راجر فدرر و الکساندر زورف، بخت‌های اول تا چهارم قهرمانی مردان هستند.

نادال، قهرمان دو دوره مسابقات یو اس اپن، امسال قصد دارد با قهرمانی در این تورنمنت جایگاه خود را در صدر جدول رده‌بندی تثبیت کند. اندی ماری بریتانیایی نیز که تا اینجای کار فصل ناموفقی را سپری کرده، به دنبال دومین قهرمانی خود در آزاد آمریکا و پایان دادن به روزهای بد خود است. اما راجر فدرر سوییسی که در فینال مسابقات مسترز کانادا از ناحیه‌ی کمر مصدوم شد و از مسترز سینسیناتی انصراف داد، بار دیگر سودای قهرمانی و تاریخ‌سازی را در سر می‌پروراند؛ وی در صورت قهرمانی در این مسابقات، ضمن کسب ۲۰ـمین عنوان گرند اسلم خود، ۶ـمین قهرمانی خود در آزاد آمریکا را پس از ۹ سال به‌دست خواهد آورد و بالاتر از هر تنیس‌باز دیگری در جدول قهرمانان یو اس اپن خواهد ایستاد.

در بخش زنان نیز، آنجلیک کربر، مدافع عنوان قهرمای رقابت‌ها امسال به عنوان بخت ششم قهرمانی در مسابقات حاضر خواهد بود و کارولینا پلیشکووا، سیمونا هالپ، گاربینیه موگوروسا و الینا اسویتولینا به عنوان بخت‌های اول تا چهارم قهرمانی در مسابقات شرکت خواهند کرد

منبع:تنیس فا

به خاطر تنیس قید بدمینتون را زدم / روزی سه ساعت تمرین و مطالعه میکنم

غزل پاک باطن ، متولد سیزدهم شهریور ماه 1377 در مشهد ، عضو تیم ملی تنیس بانوان ایران است که در رده باشگاهی هم با تیم پایا چوب تبریز به قهرمانی لیگ برتر ایران رسید.

او تنیسور عنوان دار ایران است که در ردههای سنی نوجوانان و جوانان غیر از یک بار تجربه مقام سومی و ایستادن بروی سکوی سوم، همیشه یا قهرمان ایران بوده و یا نائب قهرمان … غزل از سال 89 تیسور ملی محسوب می شود.

نامش باید در کتاب گینس ثبت شود ، به عنوان دختری که 16 سال از زندگی 19 ساله خود را در زمین های تنیس سپری کرده است . دختر بچه ها در هر مقطع از سنشان سرگرمی های متفاوتی دارند از عروسک تا گل سر از لوازم آرایش مادر تا ابزار کار پدر …. اما برای برای غزل پاک باطن اسباب بازی فقط  راکت تنیس بوده و بس ! او وقتی 3 ساله بود برای اولین بار با راکت تنیس رفیق شد وقتی با پدر و مادر که هر دو مربی حرفه ای تنیس بودند، به زمین تنیس می رفت ، شاید برای بار اول راکت را به عنوان اسباب بازی به دست گرفت اما این راکت با او ماند تا حالا که در آستانه 19 سالگی است .

شهریور که بیاید ، تنها تنها فرزند زنده یاد مازیار پاک باطن و بانو بهاره شهریاری ، مربیان خوش نام تنیس مشهد 19 ساله می شود که در زیر مصاحبه این ملی پوش را با مجله خبری ورزشی می خوانید:

غزل می گوید از 3 سالگی راکت دست می گرفتم و به توپ ضربه می زدم اما از 7 سالگی بود که به شکل حرفه ای تمرین تنیس کردم . مادرم اولین مربی من بود و یک سال تمام با من کار کرد تا در 8 سالگی در رقابت های رده سنی زیر 13 سال شرکت کردم .

بین شرکت کنندهها کوچکترین بودم و مرا جدی نمی گرفتن اما چون به شکل حرفه ای با مادرم تمرین کرده بودم موفق شدم و از آنجا تنیس برای من دغدغه شد . تا قبلش بیشتر شوق پدر و مادرم بود اما از آن روز به بعد زندگی و عشق خودم ، از 12 سالگی هم عضو تیم ملی شدم. دقیقا سال 89 بود که به اردوهای ملی راه یافتم و از آنجا به بعد دیگر در تیم ملی بودم ، اول نوجوانان ، بعد و جوانان و حالا هم بزرگسالان … البته امسال چهارمین ساللی است که در تیم ملی بزرگسالان عضویت دارد شوخی نیست او از 15 سالگی برای تیم بزرگسالان ایران مسابقه می داده و این یعنی در حالی که هنوز سنش به بزرگسالان نرسیده ، همین حالا 4 سال تجربه ملی در رده بزرگسالان دارد. او 2 سال قبل در رنکینگ ایرانی به رده دوم بانوان رسید و شاهکارش را تکمیل کرد .

او این روزها با تنیس آرام است ، اما تنیس همیشه برای او آرام بخش نبوده است ، سال 90 وقتی پدرم مرد از تنیس بیزار شدم . زمین تنیس ، راکت تنیس ، حرف تنیس و هر چیزی که به تنیس مربوط می شد مرا یاد پدرم می انداخت . دیگر نمی خواستم دست به راکت تنیس بزنم اما تشویق های مادرم که تاکید داشت که باید راه پدر را ادامه بدهی و به موفقیت های که پدر برای تو ترسیم کرده بود برسی ، باعث شد خودم را جمع و جور کنم و ادامه دهم. البته در این راه ، رئیس فدراسیون تنیس هم خیلی حمایتم کرد .

حمایت های معنوای او و اصرار فدراسیون به برگزاری تورنمنت های با یاد و گرامیداشت پدرم باعث شد نفرتی که در یک مقطع در من ایجاد شده بود ، از بین برود. البته نفرت که نبود بیشتر یک نوع بیزاری بود چون تنیس مرا یاد پدرم می انداخت. بابای من ، فقط پدرم نبود مربی من هم بود . حالا به عشق مادرم تمرین می کنم و به خاطر پدرم مسابقه می دهم.

با شاگرد پدرم تمرین می کنم

غزل پاک که تنیس را زیر نظر مادرش شروع کرد و با پدرش ادامه  داد ، پس از فوت پدر با یکی از شاگردان مازیار پاک باطن تمرین می کند . او عاشق سبک بازی اندی ماری بریتانیایی است و دوست دارد مثلذاو باشد . غزل در رنکینگ جهانی دختران جوان ، رتبه قابل توجه 400 را داشت اما هنوز وارد رنکینگ جهانی بانوان در رده بزرگسالان نشده و هدفش برای امسال و سال بعدی میلادی همین است.

حرف مادرم را گوش نمی کنم او همه را به شاگردی قبول ندارد !

به شوخی می گویی مادرت را قبول نداری که دیگر با مادر تمرین نمی کنی ؟

نه بر عکس مادرم من را به شاگردی قبول ندارد ! من در تمرین حرف مادرم را گوش نمی کنم او چون تک فرزندش هستم نمی تواند به من سخت بگیرد و به همین دلیل خودش از من خواست دیگر با او تمرین نکنم . یکی از شاگردهای خوب پدرم را معرفی کرد و الان با وی تمرین می کنم .

در باکو می توانستیم به روی سکو برویم

در تورنمنت کشورهای اسلامی اتفاق عجیبی برای تیم تنیس ایران افتاد مسئولان رقابت ها اشتباه عجیبی را مرتکب شدند و ما را در بخش رقابت های تیمی ثبت نام نکردند. نمی گویم اگر به شکل تیمی مسابقه میدادیم در باکو قهرمان می شدیم اما حتما بروی سکو می رفتیم و مدال برنز می گرفتیم . همین ثبت نام نشدن در بخش تیمی باعث شد در بخش انفرادی هم قرعه های دشواری نسیب ما شود .

عاشق شاراپووا هستم ، به شاری پووا باختم

در بین بانوان قدرتمند تنیس دنیا علاقه مند به ماریا شاروپوا هستم و در رقابت های باکو به شاری پووای ازبک باختم !

در دور از دختری از مالدیو را بردم و در دو دوم خوردم به شاری پووا که سید یک داشت و در میان تمام شرکت کنندگان زن و مرد حاضر در باکو ، دارای بهترین و بالاترین رنکینگ جهانی بود و باشکست مقابل شاری پووا حذف شدم . ولی بازی سنگینی بود و تجربه ام را بالا برد.

به خاطر تنیس قید بدمینتون را زدم

پاک باطن تا سن 13 سالگی همزمان با تنیس در رشته بدمینتون هم فعال بود و حتی در رقابت های رسمی هم شرکت می کرد اما به خاطر تنیس قید بدمینتون را زد ؛ بدمینتون با تنیس تناقض دارد مثلا در بدمینتون باید روی مچ کار کنی که همین کار به کیفیت تنیسور لطمه می زند . همین شد که پدرم گفت دیگر بدمینتون را تعطیل کن و تمرکزت برروی تنیس باشد .

درس به جای خود ، از بهمن به دانشگاه می روم

اگر تصور می کنید ورزش باعث شده غزل سراغ درس نرود سخت در اشتباه هستید. خودش میگوید درس خواندن برای من خیلی مهم است به حدی که قیدیک سری ترنمنت های داخلی را زده ام تا دیپلم بگبرم .از بهمن ماه هم در دانشگاه درس میخوانم در مقطع کارشناسی تربیت بدنی دانشگاه مشهد درس میخوانم و با خودم قول وقرار دارم تا مقطع دکتری ادامه دهم در سخواندن حس خوبی به من میدهد .

روزی سه ساعت تمرین و مطالعه میکنم

برنامه زندگی غزل خیلی جالب است. این که تا به حال در کشور های سوریه ، عمان هند ؛ مالری ، آذز بایجان ،قطر ، قراقستان و …. مسابقه داده و حالا به فکر حضور در رقابتهای بین المللی استانبول است، حد اقل روزی سه ساعت تمرین میکند؛صبح ها یک ساعت بدنسازی میکنم و بعد از ظهر ها هم دو ساعت تمرین تنیس و سه ساعت از زمان روزانه من هم با مطالعه تنیس سپری میشود.

فقط تیم ملی را دوست دارم

خیلی دوست داریم بدانیم قهرمان تنیس بانوان ایران فوتبال راهم دنبال میکند یا نه ؟

میگوید؛به شکا هواداری و حرفه ای نه ،حقیقتش آنقدری از فوتبال خوشم نمی آید که طرفدار تیم خاصی باشم ولی تیم ملی را خیلی دوست دارم و بازی های تیم ملی را دنبال میکنم.

منبع: فدراسیون بین المللی تنیس ج.ا.ا

هرآنچه باید راجع به مسابقات تنیس آزاد کانادا بدانید!

مسابقات تنیس آزاد کانادا از روز دوشنبه ۱۶ مرداد ماه به مدت یک هفته در دو شهر تورانتو (بخش زنان) و مونترآل (بخش مردان) برگزار می‌گردد.

بخش مردان مسابقات تنیس آزاد کانادا که در رده مسترز ۱۰۰۰ امتیازی قرار دارد امسال در شهر مونترآل و بخش زنان که در رده پرمیر ۵ قرار دارد در شهر تورانتو برگزار می‌شود. هر ساله شهرهای تورانتو و مونترآل به صورت گردشی میزبانی از بخش‌ مردان و زنان این رقابت‌ها را به عهده دارند. این مسابقات با نام تجاری «راجرز کاپ» نیز شناخته می‌شود.

نشان مسابقات راجرز کاپ

مسابقات تنیس آزاد کانادا بخشی از فصل هارد کورت آمریکای شمالی یا US Open Series، به حساب می‌آید. این سری مسابقات که تورنمنت‌های آتلانتا/ایندیاناپولیس، مونترآل/تورانتو، سینسیناتی، وینستون سلم/نیو هِیون و استنفورد را دربر می‌گیرد، در فصل تابستان به مدت هفت هفته در آمریکای شمالی برگزار و در نهایت به چهارمین گرند اسلم سال یعنی مسابقات آزاد آمریکا ختم می‌شود.

بخش مردان مسابقات تنیس آزاد کانادا در سال‌های فرد در شهر مونترآل و بخش زنان این رقابت‌ها در شهر تورانتو برگزار می‌گردد؛ در سال‌های زوج نیز عکس این رویه صورت می‌پذیرد. پیش از سال ۲۰۱۱، رقابت‌های مردان و زنان در دو هفته‌ی جداگانه برگزار می‌شد اما از سال ۲۰۱۱ به بعد، این مسابقات در یک هفته انجام می‌شود.

تاریخچه

مسابقات مسترز کانادا قدمتی ۱۳۶ ساله دارد. بخش مردان این رقابت‌ها از سال ۱۸۸۱ آغاز به کار کرد و بخش زنان نیز در سال ۱۸۹۲ به آن اضافه شد. در آن زمان این تورنمنت در «باشگاه تنیس تورانتو لان» برگزار می‌گردید. در بین مسابقات بزرگ، تنها گرند اسلم‌های ویمبلدون و آزاد آمریکا بیش از این تورنمنت قدمت دارند. تا پیش از سال ۱۹۶۸، مسابقات تنیس آزاد کانادا، با نام  رقابت‌های قهرمانی ملی کانادا، به عنوان بخشی از «تور تنیس گران پری» شناخته می‌شد. تا سال ۲۰۰۰، برندهای دخانیات متعددی اسپانسر این مسابقات بودند، اما با ممنوعیت تبلیغ دخانیات، شرکت ارتباطات راجرز از سال ۲۰۰۱ حامی مالی این رقابت‌ها شد. مسابقات راجرز کاپ تا سال ۱۹۷۹ بر روی سطح خاک انجام می‌گرفت اما از آن سال به بعد به صورت دائم بر روی سطح «هارد» برگزار شده است.

استادیوم مرکزی مسابقات شهر مونترآل با نام «یونی‌پریکس»، ۸۰۰۰ نفر گنجایش دارد.

استادیوم یونی‌پریکس در مونترآل

ورزشگاه مرکزی مسابقات تورانتو نیز با نام «آویوا سنتر»، ۱۲۵۰۰ نفر ظرفیت دارد.

استادیوم آویوا سنتر در تورانتو

تقسیم امتیازات مسابقات مسترز کانادا

رده قهرمان نایب‌قهرمان نیمه‌نهایی یک‌چهارم نهایی سوم دوم اول
انفرادی مردان ۱۰۰۰ ۶۰۰ ۳۶۰ ۱۸۰ ۹۰ ۴۵ ۱۰
دونفره مردان ۰
انفرادی زنان ۹۰۰ ۵۸۵ ۳۵۰ ۱۹۰ ۱۰۵ ۶۰ ۱
دونفره زنان ۵

 

 میزان جوایز نقدی مسابقات راجرز کاپ در رده انفرادی مردان

رده قهرمان نایب‌قهرمان نیمه‌نهایی یک‌چهارم نهایی دور سوم دور دوم دور اول
انفرادی ۸۹۴,۵۸۵$ ۴۳۸,۶۳۵$  ۲۲۰,۷۶۰$ ۱۱۲,۲۵۵$ ۵۸,۲۹۵$ ۳۰,۷۳۰$ ۱۶,۵۹۵$

رکوردها (بخش مردان و پس از دوران حرفه‌ای شدن تنیس)

بیشترین عنوان قهرمانی: ایوان لندل با ۶ عنوان
بیشترین تعداد خضور در فینال: ایوان لندل با ۹ حضور
بیشترین تعداد بازی: ایوان لندل با ۶۶ بازی
بیشترین تعداد پیروزی: ایوان لندل با ۵۷ پیروزی
بیشترین تعداد پیروزی پیاپی: ایوان لندل با ۱۸ پیروزی

قهرمانان سال گذشته

سال گذشته در بخش مردان، نواک جوکوویچ صرب موفق شد با شکست کی نیشیکوری ژاپنی برای چهارمین بار فاتح این مسابقات شود. در بخش زنان نیز سیمونا هالپ رومانیایی با غلبه بر مدیسون کیز آمریکایی جام قهرمانی این رقابت‌ها را بالای سر برد.

نواک جوکوویچ، قهرمان سال ۲۰۱۶ راجرز کاپ در بخش مردان

مسابقات راجرز کاپ ۲۰۱۷

این هفته شاهد برگزاری ۱۲۸ـمین دوره بخش مردان مسابقات تنیس آزاد کانادا و ۱۲۵ـمین دوره بخش زنان این رقابت‌ها خواهیم بود.

امسال اما مسابقات مسترز مونترآل غایبان بزرگی دارد؛ اندی ماری، نواک جوکوویچ، استن واورینکا و مارین چیلیچ همگی به دلیل مصدومیت در این مسابقات حضور ندارند. واورینکا و جوکوویچ پیش‌تر از ادامه‌ی مسابقات فصل ۲۰۱۷ کناره‌گیری کردند. اما از طرف دیگر، علاقه‌مندان به تنیس می‌توانند خوشحال باشند چراکه دو غول دنیای تنیس، رافائل نادال اسپانیایی و راجر فدرر سوییسی در این مسابقات شرکت خواهند کرد و به ترتیب بخت‌های اول و دوم قهرمانی محسوب می‌شوند. نادال در این مسابقات شانس بسیار خوبی دارد تا جای ماری را در صدر جدول رده‌بندی تنیس مردان بگیرد؛ او در صورت رسیدن به دور نیمه‌نهایی به این مهم دست پیدا خواهد کرد. فدرر کهنه‌کار نیز که فصلی رویایی‌ را پشت سر گذاشته، با قهرمانی در این مسابقات می‌تواند خود را یک قدم به صدر جدول نزدیک‌تر کند. در بخش زنان نیز کریستینا پلیشکووا و سامانتا استوزر حضور ندارند.

منبع: تنیس فا

تازه‌ترین رده‌بندی جهانی؛ صعود سلطان خاک به رتبه دوم/ آمار و ارقام از صدرنشینی احتمالی نادال یا فدرر در طی ماه‌های آتی خبر می‌دهند.

در تازه‌ترین رده‌بندی جهانی تنیس مردان که امروز (دوشنبه ۲۲ خرداد) منتشر شد، رافائل نادال به لطف قهرمانی در آزاد فرانسه، دو پله صعود کرد و جای نواک جوکوویچ را در رتبه دوم گرفت. تنیس‌باز صرب نیز که با شکست در دور یک‌چهارم پایانی نتوانست از عنوان قهرمانی خود در  پاریس دفاع کند به رده چهارم سقوط کرد.

رافائل نادال که روز گذشته با غلبه بر استن واورینکا دهمین عنوان خود در گرند اسلم رولند گروس را به دست آورد، حالا در موقعیت بسیار مناسبی برای رسیدن به جایگاه شماره یک جهان و حتی به پایان رساندن سال ۲۰۱۷ در این جایگاه قرار دارد؛ کاری که از سال ۲۰۱۳ موفق به انجام آن نشده است. قهرمانی در رولند گروس ۲۰۰۰ امتیاز برای نادال به همراه داشت و مجموع امتیارات او را به ۷۲۸۵ رساند تا این تنیس‌باز اسپانیایی پس از اندی ماری با ۹۸۹۰ امتیاز در رتبه دوم جدول رده‌بندی جهانی قرار گیرد.

سلطان خاک رس ‌در رده‌بندی سالانه (Race) نیز جایگاه خودش را در صدر محکم کرد و اختلافش با نفر دوم یعنی راجر فدرر را به حدود ۳۰۰۰ امتیاز افزایش داد.

اما نکته جالب توجه این‌ است که از سال ۲۰۰۴ به این سو، همواره بازیکنی‌ که پس از مسابقات رولند گروس در یکی از دو رتبه نخست رنکینگ ریس جای داشته‌، صدرنشین نهایی فصل نیز بوده است. به بیان دقیق‌تر، صدرنشین نهایی در ۱۳ سال اخیر، در هشت مورد بازیکنی بوده که پس از رولند گروس رتبه یک ریس و در پنج مورد رتبه دوم را در اختیار داشته است.

با این حساب اگر روند ۱۳ سال گذشته تکرار شود، ما باید در طی ماه‌های پیش رو صدرنشینی مجدد رافائل نادال و یا راجر فدرر را در رده‌بندی جهانی شاهد باشیم؛ به خصوص که هر دوی آن‌ها در نیمه دوم سال، امتیازات ناچیزی برای دفاع دارند و با حضور در هر تورنمنت می‌توانند امتیازات زیادی کسب کنند.

توضیحاتی در مورد انواع رده‌بندی در ورزش تنیس

در ورزش تنیس، دو نوع رده‌بندی وجود دارد؛ رده‌بندی جهانی و رده‌بندی سالانه.

رده‌بندی جهانی

«رده‌بندی جهانی» در واقع رنکینگ اصلی و معیار است و در اخبار و گزارش‌های ورزشی معمولا به آن استناد می‌شود. این رده‌بندی که روز دوشنبه هر هفته منتشر می‌شود، مبنای اصلی انتخاب بازیکنان برای حضور در تورنمنت‌های مختلف است. در این رده‌بندی تنیس‌بازان بر اساس امتیازاتی که در طول ۵۲ هفته (معادل یک سال) منتهی به روز انتشار آن، به دست آورده‌اند، رتبه‌بندی می‌شوند. مثال: در تازه‌ترین رده‌بندی جهانی که امروز (۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۶) منتشر شد، نادال دارای ۷۲۸۵ امتیاز است؛ این یعنی او از تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۵ تا ۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۶ (در طول ۵۲ هفته گذشته = یک سال) این میزان امتیاز را جمع‌آوری کرده است. بنابراین ۲۰۰۰ امتیازی که نادال روز دوشنبه برای قهرمانی در رولند گاروس کسب کرد، به مدت ۵۲ هفته (دقیقا تا زمان برگزاری همین تورنمنت در سال آینده) در رنکینگ او محاسبه خواهد شد و پس از آن با امتیازی که او مجددا در همین مسابقات به دست خواهد آورد، جایگزین می‌گردد. حال اگر بر فرض نادال سال آینده در فینال رولان گاروس مغلوب شود، اول ۲۰۰۰ امتیاز سال قبل از او کسر و سپس ۱۲۰۰ امتیاز سال جدید به او اضافه می‌شود که این یعنی بازیکن اسپانیایی در عمل ۸۰۰ امتیاز از دست می‌دهد. اما چنان‌چه وی بتواند از عنوان خود دفاع کند، عملا تغییری در امتیازش رخ نخواهد داد، چرا که  ۲۰۰۰ امتیازی که از او کسر می‌شود با ۲۰۰۰ امتیاز جدید جایگزین خواهد شد.

نکته: اگر زمان برگزاری یک تورنمنت در تقویم جهانی عوض شود، امتیازات بازیکنان در موعد مقرر (۵۲ هفته) از سیستم رنکینگ خارج خواهد شد.

علاوه بر بازه زمانی‌ای که به آن اشاره شد، رنکینگ هر بازیکن تنها امتیازات تعداد معینی از تورنمنت‌های وی را شامل می‌شود، که عبارتند از: ۴ مسابقات گرند اسلم، ۸ تورنمنت مسترز، فینال تور جهانی و بهترین نتایج او در ۶ تورنمنت دیگر از بین مسابقات ۵۰۰ امتیازی، ۲۵۰ امتیازی، چلنجر و فیوچرز. البته تبصره‌های بسیاری در این میان وجود دارد؛ به عنوان مثال به بازیکنانی که میزان امتیازات أن‌ها برای حضور در جدول اصلی یک گرند اسلم و یا تورنمنت مسترز کافی نیست، یک سهمیه اضافی در دسته سایر تورنمنت‌ها (۶+۱) تعلق می‌گیرد و این مسئله می‌تواند برای تمام آن ۱۲ تورنمنت (۴ گرند اسلم + ۸ مسترز) تکرار شود.

رده‌بندی سالانه (Race)

 «رده‌بندی سالانه» که رنکینگ ریس (Race) نیز نامیده می‌شود، نمایانگر عملکرد بازیکنان در هر سال میلادی* می‌باشد و معیار تعیین هشت بازیکن برتر سال برای حضور در فینال تور جهانی مردان (مسابقات لندن) به حساب می‌آید. این رده‌بندی ابتدای هر سال میلادی صفر می‌شود و امتیازات آن در طول فصل به تدریج به رده‌بندی «جهانی» نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود تا اینکه سرانجام در آخرین دوشنبه فصل (همزمان با رسیدن به مرز ۵۲ هفته) با آن برابر می‌شود. رده‌بندی ریس هم مانند رده‌بندی جهانی هر دوشنبه به‌روز می‌شود.

*آخرین تورنمنت عمومی تور ATP، تورنمنت مسترز پاریس است که معمولا در ماه نوامبر و به فاصله دو ماه مانده تا پایان سال میلادی برگزار می‌شود. با این حال، امتیازاتی که بازیکنان پس از این تورنمنت در سایر مسابقات (چلنجر، فیوچرز، دیویس کاپ به جز فینال لندن) جمع‌آوری می‌کنند نیز در رنکینگ ریس سال آینده آن‌ها مورد محاسبه قرار خواهد گرفت. به این ترتیب: رنکینگ ریس ۲۰۱۷ برابر است: امتیازات کسب شده در سال ۲۰۱۷ + امتیازات به دست‌امده پس از مسترز پاریس ۲۰۱۶ (به استثنای تورنمنت لندن)

در تنیس زنان نیز این دو سیستم رده‌بندی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 منبع:تنیس فا

رولان گاروس ۲۰۱۷؛ هر آنچه باید درباره دومین گرند اسلم سال بدانید!

رقابت‌های تنیس آزاد فرانسه از روز یک‌شنبه ۷ خرداد ماه به مدت دو هفته در شهر پاریس پایتخت فرانسه برگزار می‌شود.

رقابت‌های آزاد فرانسه، دومین «گرند اسلم» از گرند اسلم‌های چهارگانه تنیس است که هر ساله بین اواخر ماه مه و اوایل ماه ژوئن در شهر پاریس برگزار می‌گردد. این مسابقات که نقطه اوج رقابت‌های فصل خاک تنیس به حساب می‌آید، به افتخار رولان گاروس، خلبان جوان فرانسوی که در جریان جنگ جهانی اول جان خود را از دست داد، با نام «رولان گاروس» نیز شناخته می‌شود.

رولان گاروس، خلبان مشهور فرانسوی

نشان مسابقات رولند گروس

تاریخچه

تنیس اوپن فرانسه قدمتی ۱۲۶ ساله (از سال ۱۸۹۱) دارد. در ابتدا فقط بازیکنان باشگاه‌های فرانسوی قادر به رقابت در این مسابقات بودند و یک بریتانیایی مقیم پاریس در اولین دوره به قهرمانی رسید. بخش انفرادی زنان این رقابت‌ها در سال ۱۸۹۷ برای اولین بار برگزار گردید و بعدها در سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۰۷، مسابقات رده دونفره مختلط و دونفره زنان نیز به آن اضافه شد. رولان گاروس به همین منوال تا سال ۱۹۲۴ ادامه یافت اما از سال ۱۹۲۵ به بعد، درهای رقابت‌های قهرمانی فرانسه به روی بازیکنان آماتور بین‌المللی نیز گشوده شد و این تورنمنت از سوی فدراسیون جهانی تنیس به یکی از مسابقات بزرگ سال بدل گشت.

این رقابت‌ها تا سال ۱۹۲۷، در مناطق مختلفی در فرانسه برگزار شد اما از سال ۱۹۲۸ تا به امروز، «ورزشگاه رولند گروس» در شهر پاریس، میزبانی از این مسابقات را به عهده داشته است. در جریان جنگ جهانی دوم و از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ این تورنمنت بدون آنکه از سوی فدراسیون تنیس فرانسه به رسمیت شناخته شود، برگزار می‌گردید. در سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ تنیس آزاد فرانسه پس از گرند اسلم ویمبلدون و به عنوان سومین گرند اسلم سال انجام شد.

در سال‌های اخیر، بحث و جدل در مورد گسترش و یا تغییر محل میزبانی رقابت‌های آزاد فرانسه همواره مطرح بوده است؛ پیشنهاداتی در خصوص نقل مکان این مسابقات به یک مجموعه کاملا جدید خارج از محدوده شهر پاریس (دارای ۵۵ زمین تنیس) ارائه گردید، اما در سال ۲۰۱۱ تصمیم بر آن شد که تورنمنت در مکان کنونی باقی بماند و توسعه یابد. قرار است تا سال ۲۰۱۹ تغییرات عمده زیر در مجموعه رولند گروس اعمال شود: ۱. افزایش مساحت مجموعه رولان گاروس از حدود ۸٫۵ هکتار به حدود ۱۱ هکتار ۲. تجهیز استادیوم فیلیپ شاتریه به سقف متحرک ۳. افزایش ظرفیت زمین شماره یک به ۵۰۰۰ صندلی.

طرحی  از استادیوم فیلیپ شاتریه با سقف متحرک در پروژه گسترش مجموعه رولند گروس

شرایط زمین‌های خاک در رولند گروس

رولند گروس محل به چالش کشیدن توانایی فیزیکی و استقامتِ بدنی بهترین‌های تنیس جهان است. قهرمان این مسابقات باید بتواند بر روی زمین‌های کندِ خاک رُس، در هفت مسابقه‌ی سه از پنج ست، به پیروزی دست یابد. ست آخر نیز بدون «تایبریک» است و بازی تا زمانی که اختلاف گیم‌ها (بعد از ۶-۶ در ست پایانی) به عدد ۲ برسد، ادامه می‌یابد.

در زمین خاک رس، توپ پس از برخورد با سطح زمین در مقایسه با زمین‌های هارد و چمن به میزان بیشتری از سرعتش کاسته می‌شود و ارتفاع بیشتری نیز می‌گیرد. از همین رو، تنیس‌بازانی که با سبک هجومی بازی می‌کنند (مانند بازیکنانی از سبک «سرو و والی» بهره می‌بردند) عموما توفیق چندانی در زمین‌های خاک رس به دست نمی‌آورند؛ به عنوان مثال، پیت سمپراس، اسطوره آمریکایی دنیای تنیس و دارنده ۱۴ عنوان قهرمانی گرند اسلم که به داشتن سرویس‌های قدرتمند شهره بود، هیچ‌گاه نتوانست در مسابقات رولند گروس به قهرمانی برسد و یا حتی به دیدار پایانی راه یابد. بهترین عملکرد «پیستول» در گرند اسلم خاک در سال ۱۹۹۶ به دست آمد که او به مرحله نیمه‌پایانی صعود کرد.

از دیگر بازیکنانی که به رغم یدک کشیدن چندین عنوان گرند اسلم، هرگز موفق به قهرمانی در رقابت‌های آزاد فرانسه نشدند می‌توان به جان مک‌انرو، فرانک سجمن، جان نیوکامب، وینس ویلیامز، استفان ادبرگ و جیمی کانرز اشاره کرد. ادبرگ و مک‌انرو هر کدام تنها یک بار به فینال رولند گروس راه یافتند که هر دو در ۵ ست مغلوب شدند.

از سوی دیگر، بازیکنانی که نحوه بازی‌ آن‌ها مناسب سطوح کند است، موفقیت‌های زیادی در اوپن فرانسه کسب کرده‌اند؛ به عنوان نمونه، رافائل نادال اسپانیایی که توانایی‌های دفاعی‌اش بر روی این سطح مثال‌زدنی است، ۹ عنوان از ۱۴ عنوان گرند اسلم خود را در مسابقات رولند گروس به دست آورده است. بیورن بورگ، ایوان لندل، متس ویلندر، جاستین هنین و کریس اورت از دیگر قهرمانان موفق در مسابقات آزاد فرانسه به شمار می‌روند.

فتح دو گانه‌ی رولان گاروس-ویمبلدون؛ دشوار‌ترین آزمون در دنیای تنیس

 از سال ۱۹۶۸ که تنیس به صورت حرفه‌ای درآمد، در رده مردان تنها ۷ تنیس‌باز توانسته‌اند قهرمانی در هر دو گرند اسلم رولند گروس و ویمبلدون (که به فاصله کوتاهی از رولند گروس و بر روی سطح سریع چمن برگزار می‌گردد) را در کارنامه خود ثبت کنند که عبارتند از: راد لیور، جان کودش، بیورن بورگ، آندره آغاسی، رافائل نادال، نواک جوکوویچ و راجر فدرر.

هم‌چنین فتح دو‌گانه‌ی رولند گروس-ویمبلدون (قهرمانی در این دو تورنمنت در طول یک فصل) که بیورن بورگ ۳ مرتبه در سال‌های ۱۹۷۸، ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ موفق به انجام آن شد، از سوی بسیاری به عنوان سخت‌ترین دوگانه‌ی تاریخ تنیس شناخته می‌شود.

 ورزشگاه رولند گروس

مجموعه رولند گروس در شهر پاریس ۸/۵ هکتار مساحت دارد که شامل ۲۰ زمین تنیس می‌شود. ۳ زمین بزرگ این مجموعه عبارتند از:

  1. استادیوم فیلیپ شاتریه با ۱۴۸۴۰ صندلی گنجایش
  2. استادیوم سوزان لنگلن با ۱۰۰۶۸ گنجایش
  3. زمین شماره ۱ با ۳۸۰۰ صندلی گنجایش

نمایی از استادیوم مرکزی تورنمنت رولند گروس با نام فیلیپ شاتریه

نمایی از ورزشگاه سوزان لنگلن

نمایی از زمین شماره ۱ در مجموعه رولند گروس

رکوردها (پس از دوران حرفه‌ای شدن تنیس)

رافائل نادال، سلطان زمین‌های خاک رس، رکورددار عنوان قهرمانی بخش مردان در رده انفرادی است. در بخش انفرادی زنان نیز کریس اورت، تنیس‌باز بازنشسته آمریکایی با ۷ عنوان رکورددار بیشترین تعداد قهرمانی می‌باشد.

بخش انفرادی مردان:
بیشترین تعداد قهرمانی: رافائل نادال با ۹ قهرمانی در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴
بیشترین تعداد قهرمانی پیاپی: رافائل نادال با ۵ قهرمانی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴
جوان‌ترین قهرمان: مایکل چانگ در سال ۱۹۸۹ با ۱۷ سال و ۳ ماه سن
مسن‌ترین قهرمان: آندرس گیمنو در سال ۱۹۷۲ با ۳۴ سال و ۱۰ ماه سن
تنیس‌بازانی که بدون از دست دادن ست قهرمان شدند: ایلی ناستازی، بیورن بورگ و رافائل نادال
طولانی‌ترین مسابقه: بین پل آنری-متیو و جان ایزنر در دوم مسابقات در سال ۲۰۱۲ (۷۶ گیم/ ۱۸-۱۶ در ست پنجم)
طولانی‌ترین مسابقه از لحاظ زمانی:  بین فابریس سانتورو و آرنو کلمان با ۶ ساعت و ۳۳ دقیقه (۱۴-۱۶ در ست پنجم)
طولانی‌ترین دیدار فینال از لحاظ زمانی:  بین متس ویلندر و گیرمو ویلاس در سال ۱۹۸۴ با ۴ ساعت و ۴۲ دقیقه
بیشترین تعداد مسابقه‌ای که یک بازیکن انجام داده: راجر فدرر با ۸۱ مسابقه (۶۵ پیروزی و ۱۶ شکست)
بیشترین تعداد پیروزی در مسابقات: رافائل نادال با ۷۰ پیروزی (از ۷۲ مسابقه)
بیشترین تعداد پیروزی پیاپی: رافائل نادال با ۳۹ پیروزی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵

بخش انفرادی زنان:
بیشترین تعداد قهرمانی: کریس اورت با ۷ قهرمانی در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۳، ۱۹۸۵، ۱۹۸۶
بیشترین تعداد قهرمانی پیاپی: مونیکا سلس از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ و جاستین هنین از سال ۲۰۰۵ با ۲۰۰۷ هرکدام با ۳ قهرمانی
جوان‌ترین قهرمان: مونیکا سلس در سال ۱۹۹۰ با ۱۶ سال و ۶ ماه سن
مسن‌ترین قهرمان: سرینا ویلیامز با ۳۳ سال و ۸ ماه سن
تنیس‌بازانی که بدون از دست دادن ست قهرمان شدند: ایون گولاگنگ، بیلی جین کینگ، کریس اورت، اشتفی گراف و آرانچا سانچز
طولانی‌ترین مسابقه: بین کتی جردن و ان مینتر در سال ۱۹۸۴ (با ۴۶ گیم/ ۱۱-۱۳ در ست پنجم)
طولانی‌ترین مسابقه از لحاظ زمانی: بین ویرجینی بواسوم و نوئل ون لوتوم با ۴ ساعت و ۷ دقیقه
طولانی‌ترین دیدار فینال از لحاظ زمانی:  بین اشتفی گراف و  آرانچا سانچز در سال ۱۹۹۶ با ۳ ساعت و ۴ دقیقه
بیشترین تعداد مسابقه‌ای که یک بازیکن انجام داده: اشتفی گراف با ۹۴ مسابقه (۸۴ پیروزی و ۱۰ شکست)
بیشترین تعداد پیروزی در مسابقات: اشتفی گراف با ۸۴ پیروزی
بیشترین تعداد پیروزی پیاپی: کریس اورت با ۲۹ پیروزی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۱

رافائل نادال، رکورددار قهرمانی مسابقات رولند گروس در حال زدن ضربه بکهند اسلایس (سال ۲۰۱۴)

در سال ۲۰۱۶، نواک جوکوویچ صربستانی برای نخستین بار جام قهرمانی مسابقات تنیس آزاد فرانسه را بالای سر برد. در بخش زنان نیز گاربینیه موگوروسا از اسپانیا به قهرمانی رسید. بخش دونفره مردان هم با قهرمانی زوج اسپانیایی مارک لوپز و فلیسیانو لوپز پایان یافت. کارولین گارسیا و کریستینا ملادنوویچ از فرانسه نیز در بخش دونفره زنان قهرمان شدند.

نواک جوکوویچ، قهرمان مسابقات تنیس آزاد فرانسه در سال ۲۰۱۶

تنیس آزاد فرانسه ۲۰۱۷

تقسیم امتیازات و جوایز نقدی

مجموع میزان جوایز نقدی مسابقات رولان گاروس امسال به بیش از ۳۲ میلیون یورو (۳۲,۰۱۷,۵۰۰ یورو) رسیده است.

دور /رده اول دوم سوم  چهارم یک‌چهارم نیمه‌نهایی فینالیست قهرمان
انفرادی €۳۵,۰۰۰ €۶۰,۰۰۰ €۱۲۰,۰۰۰ €۱۷۵,۰۰۰ €۳۰۰,۰۰۰ €۵۰۰,۰۰۰ €۱,۰۰۰,۰۰۰ €۲,۱۰۰,۰۰۰
دونفره €۱۲,۰۰۰ €۲۲,۵۰۰ €۴۵,۰۰۰ €۹۰,۰۰۰ €۱۶۵,۰۰۰ €۳۳۰,۰۰۰ €۶۶۰,۰۰۰
دونفره مختلط €۴,۵۰۰ €۸,۵۰۰ €۱۷,۰۰۰ €۳۷,۷۵۰ €۷۰,۵۰۰ €۱۴۰,۰۰۰
دور / رده اول دوم  سوم چهارم یک‌چهارم نیمه‌نهایی فینالیست قهرمان
انفرادی مردان ۱۰ ۴۵ ۹۰ ۱۸۰ ۳۶۰ ۷۲۰ ۱۲۰۰ ۲۰۰۰
دونفره مردان ۰
انفرادی زنان ۱۰ ۷۰ ۱۳۰ ۲۴۰ ۴۳۰ ۷۸۰ ۱۳۰۰
دونفره زنان ۱۰ ۱۳۰ ۲۴۰ ۴۳۰ ۷۸۰ ۱۳۰۰

 ۱۱۶ـمین دوره از رقابت‌های اوپن فرانسه از روز ۷ تا ۲۱ خرداد ماه ۱۳۹۶ در شهر پاریس و در مجموعه «رولند گروس» برگزار خواهد شد. جدول مسابقات در هر دو بخش انفرادی زنان و مردان به صورت ۱۲۸ نفره است. راجر فدرر و سرینا ویلیامز، دو غایب بزرگ این تورنمنت در بخش مردان و زنان هستند. این برای نخستین بار در تاریخ رقابت‌های رولند گروس است که قهرمانان اولین گرند اسلم سال (آزاد استرالیا)، در دومین گرند اسلم سال حضور ندارند. سایر بزرگان تنیس جهان اما در رقابت‌ها حضور دارند؛ نواک جوکوویچ، مدافع قهرمانی این مسابقات که به تازگی آندره آغاسی را به خدمت گرفته، برای خروج از بحران و کسب دومین قهرمانی خود در پاریس تلاش می‌کند. اندی ماری، شماره ۱ تنیس جهان که فصل خوبی را پشت سر نگذاشته، قصد دارد تا این رقابت‌ها را به نقطه‌ی عطفی در کارنامه‌ی خود تبدیل کند. رافائل نادال نیز به دنبال دو رقمی کردن تعداد قهرمانی‌های خود در این مسابقات است و استن واورینکا هم به دنبال کسب چهارمین عنوان گرند اسلم خود می‌باشد.

در بخش زنان نیز در نبود ویلیامز، انجلیک کربر و کارولینا پلیشکووا، بخت‌های اول و دوم قهرمانی به حساب می‌آیند. سیمونا هالپ که در رقابت‌های رم دچار مصدومیت شد، اعلام کرده که تمام تلاش خود را انجام خواهد داد تا به این مسابقات برسد. گاربینیه موگوروسا، مدافع عنوان قهرمانی نیز به دنبال دومین قهرمانی خود در رولند گروس است.

show