Slide toggle

برچسب: زمین تنیس

تازه‌ترین رده‌بندی جهانی؛ صعود سلطان خاک به رتبه دوم/ آمار و ارقام از صدرنشینی احتمالی نادال یا فدرر در طی ماه‌های آتی خبر می‌دهند.

در تازه‌ترین رده‌بندی جهانی تنیس مردان که امروز (دوشنبه ۲۲ خرداد) منتشر شد، رافائل نادال به لطف قهرمانی در آزاد فرانسه، دو پله صعود کرد و جای نواک جوکوویچ را در رتبه دوم گرفت. تنیس‌باز صرب نیز که با شکست در دور یک‌چهارم پایانی نتوانست از عنوان قهرمانی خود در  پاریس دفاع کند به رده چهارم سقوط کرد.

رافائل نادال که روز گذشته با غلبه بر استن واورینکا دهمین عنوان خود در گرند اسلم رولند گروس را به دست آورد، حالا در موقعیت بسیار مناسبی برای رسیدن به جایگاه شماره یک جهان و حتی به پایان رساندن سال ۲۰۱۷ در این جایگاه قرار دارد؛ کاری که از سال ۲۰۱۳ موفق به انجام آن نشده است. قهرمانی در رولند گروس ۲۰۰۰ امتیاز برای نادال به همراه داشت و مجموع امتیارات او را به ۷۲۸۵ رساند تا این تنیس‌باز اسپانیایی پس از اندی ماری با ۹۸۹۰ امتیاز در رتبه دوم جدول رده‌بندی جهانی قرار گیرد.

سلطان خاک رس ‌در رده‌بندی سالانه (Race) نیز جایگاه خودش را در صدر محکم کرد و اختلافش با نفر دوم یعنی راجر فدرر را به حدود ۳۰۰۰ امتیاز افزایش داد.

اما نکته جالب توجه این‌ است که از سال ۲۰۰۴ به این سو، همواره بازیکنی‌ که پس از مسابقات رولند گروس در یکی از دو رتبه نخست رنکینگ ریس جای داشته‌، صدرنشین نهایی فصل نیز بوده است. به بیان دقیق‌تر، صدرنشین نهایی در ۱۳ سال اخیر، در هشت مورد بازیکنی بوده که پس از رولند گروس رتبه یک ریس و در پنج مورد رتبه دوم را در اختیار داشته است.

با این حساب اگر روند ۱۳ سال گذشته تکرار شود، ما باید در طی ماه‌های پیش رو صدرنشینی مجدد رافائل نادال و یا راجر فدرر را در رده‌بندی جهانی شاهد باشیم؛ به خصوص که هر دوی آن‌ها در نیمه دوم سال، امتیازات ناچیزی برای دفاع دارند و با حضور در هر تورنمنت می‌توانند امتیازات زیادی کسب کنند.

توضیحاتی در مورد انواع رده‌بندی در ورزش تنیس

در ورزش تنیس، دو نوع رده‌بندی وجود دارد؛ رده‌بندی جهانی و رده‌بندی سالانه.

رده‌بندی جهانی

«رده‌بندی جهانی» در واقع رنکینگ اصلی و معیار است و در اخبار و گزارش‌های ورزشی معمولا به آن استناد می‌شود. این رده‌بندی که روز دوشنبه هر هفته منتشر می‌شود، مبنای اصلی انتخاب بازیکنان برای حضور در تورنمنت‌های مختلف است. در این رده‌بندی تنیس‌بازان بر اساس امتیازاتی که در طول ۵۲ هفته (معادل یک سال) منتهی به روز انتشار آن، به دست آورده‌اند، رتبه‌بندی می‌شوند. مثال: در تازه‌ترین رده‌بندی جهانی که امروز (۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۶) منتشر شد، نادال دارای ۷۲۸۵ امتیاز است؛ این یعنی او از تاریخ ۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۵ تا ۲۲ خرداد ماه ۱۳۹۶ (در طول ۵۲ هفته گذشته = یک سال) این میزان امتیاز را جمع‌آوری کرده است. بنابراین ۲۰۰۰ امتیازی که نادال روز دوشنبه برای قهرمانی در رولند گاروس کسب کرد، به مدت ۵۲ هفته (دقیقا تا زمان برگزاری همین تورنمنت در سال آینده) در رنکینگ او محاسبه خواهد شد و پس از آن با امتیازی که او مجددا در همین مسابقات به دست خواهد آورد، جایگزین می‌گردد. حال اگر بر فرض نادال سال آینده در فینال رولان گاروس مغلوب شود، اول ۲۰۰۰ امتیاز سال قبل از او کسر و سپس ۱۲۰۰ امتیاز سال جدید به او اضافه می‌شود که این یعنی بازیکن اسپانیایی در عمل ۸۰۰ امتیاز از دست می‌دهد. اما چنان‌چه وی بتواند از عنوان خود دفاع کند، عملا تغییری در امتیازش رخ نخواهد داد، چرا که  ۲۰۰۰ امتیازی که از او کسر می‌شود با ۲۰۰۰ امتیاز جدید جایگزین خواهد شد.

نکته: اگر زمان برگزاری یک تورنمنت در تقویم جهانی عوض شود، امتیازات بازیکنان در موعد مقرر (۵۲ هفته) از سیستم رنکینگ خارج خواهد شد.

علاوه بر بازه زمانی‌ای که به آن اشاره شد، رنکینگ هر بازیکن تنها امتیازات تعداد معینی از تورنمنت‌های وی را شامل می‌شود، که عبارتند از: ۴ مسابقات گرند اسلم، ۸ تورنمنت مسترز، فینال تور جهانی و بهترین نتایج او در ۶ تورنمنت دیگر از بین مسابقات ۵۰۰ امتیازی، ۲۵۰ امتیازی، چلنجر و فیوچرز. البته تبصره‌های بسیاری در این میان وجود دارد؛ به عنوان مثال به بازیکنانی که میزان امتیازات أن‌ها برای حضور در جدول اصلی یک گرند اسلم و یا تورنمنت مسترز کافی نیست، یک سهمیه اضافی در دسته سایر تورنمنت‌ها (۶+۱) تعلق می‌گیرد و این مسئله می‌تواند برای تمام آن ۱۲ تورنمنت (۴ گرند اسلم + ۸ مسترز) تکرار شود.

رده‌بندی سالانه (Race)

 «رده‌بندی سالانه» که رنکینگ ریس (Race) نیز نامیده می‌شود، نمایانگر عملکرد بازیکنان در هر سال میلادی* می‌باشد و معیار تعیین هشت بازیکن برتر سال برای حضور در فینال تور جهانی مردان (مسابقات لندن) به حساب می‌آید. این رده‌بندی ابتدای هر سال میلادی صفر می‌شود و امتیازات آن در طول فصل به تدریج به رده‌بندی «جهانی» نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود تا اینکه سرانجام در آخرین دوشنبه فصل (همزمان با رسیدن به مرز ۵۲ هفته) با آن برابر می‌شود. رده‌بندی ریس هم مانند رده‌بندی جهانی هر دوشنبه به‌روز می‌شود.

*آخرین تورنمنت عمومی تور ATP، تورنمنت مسترز پاریس است که معمولا در ماه نوامبر و به فاصله دو ماه مانده تا پایان سال میلادی برگزار می‌شود. با این حال، امتیازاتی که بازیکنان پس از این تورنمنت در سایر مسابقات (چلنجر، فیوچرز، دیویس کاپ به جز فینال لندن) جمع‌آوری می‌کنند نیز در رنکینگ ریس سال آینده آن‌ها مورد محاسبه قرار خواهد گرفت. به این ترتیب: رنکینگ ریس ۲۰۱۷ برابر است: امتیازات کسب شده در سال ۲۰۱۷ + امتیازات به دست‌امده پس از مسترز پاریس ۲۰۱۶ (به استثنای تورنمنت لندن)

در تنیس زنان نیز این دو سیستم رده‌بندی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 منبع:تنیس فا

رولان گاروس ۲۰۱۷؛ هر آنچه باید درباره دومین گرند اسلم سال بدانید!

رقابت‌های تنیس آزاد فرانسه از روز یک‌شنبه ۷ خرداد ماه به مدت دو هفته در شهر پاریس پایتخت فرانسه برگزار می‌شود.

رقابت‌های آزاد فرانسه، دومین «گرند اسلم» از گرند اسلم‌های چهارگانه تنیس است که هر ساله بین اواخر ماه مه و اوایل ماه ژوئن در شهر پاریس برگزار می‌گردد. این مسابقات که نقطه اوج رقابت‌های فصل خاک تنیس به حساب می‌آید، به افتخار رولان گاروس، خلبان جوان فرانسوی که در جریان جنگ جهانی اول جان خود را از دست داد، با نام «رولان گاروس» نیز شناخته می‌شود.

رولان گاروس، خلبان مشهور فرانسوی

نشان مسابقات رولند گروس

تاریخچه

تنیس اوپن فرانسه قدمتی ۱۲۶ ساله (از سال ۱۸۹۱) دارد. در ابتدا فقط بازیکنان باشگاه‌های فرانسوی قادر به رقابت در این مسابقات بودند و یک بریتانیایی مقیم پاریس در اولین دوره به قهرمانی رسید. بخش انفرادی زنان این رقابت‌ها در سال ۱۸۹۷ برای اولین بار برگزار گردید و بعدها در سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۰۷، مسابقات رده دونفره مختلط و دونفره زنان نیز به آن اضافه شد. رولان گاروس به همین منوال تا سال ۱۹۲۴ ادامه یافت اما از سال ۱۹۲۵ به بعد، درهای رقابت‌های قهرمانی فرانسه به روی بازیکنان آماتور بین‌المللی نیز گشوده شد و این تورنمنت از سوی فدراسیون جهانی تنیس به یکی از مسابقات بزرگ سال بدل گشت.

این رقابت‌ها تا سال ۱۹۲۷، در مناطق مختلفی در فرانسه برگزار شد اما از سال ۱۹۲۸ تا به امروز، «ورزشگاه رولند گروس» در شهر پاریس، میزبانی از این مسابقات را به عهده داشته است. در جریان جنگ جهانی دوم و از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ این تورنمنت بدون آنکه از سوی فدراسیون تنیس فرانسه به رسمیت شناخته شود، برگزار می‌گردید. در سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ تنیس آزاد فرانسه پس از گرند اسلم ویمبلدون و به عنوان سومین گرند اسلم سال انجام شد.

در سال‌های اخیر، بحث و جدل در مورد گسترش و یا تغییر محل میزبانی رقابت‌های آزاد فرانسه همواره مطرح بوده است؛ پیشنهاداتی در خصوص نقل مکان این مسابقات به یک مجموعه کاملا جدید خارج از محدوده شهر پاریس (دارای ۵۵ زمین تنیس) ارائه گردید، اما در سال ۲۰۱۱ تصمیم بر آن شد که تورنمنت در مکان کنونی باقی بماند و توسعه یابد. قرار است تا سال ۲۰۱۹ تغییرات عمده زیر در مجموعه رولند گروس اعمال شود: ۱. افزایش مساحت مجموعه رولان گاروس از حدود ۸٫۵ هکتار به حدود ۱۱ هکتار ۲. تجهیز استادیوم فیلیپ شاتریه به سقف متحرک ۳. افزایش ظرفیت زمین شماره یک به ۵۰۰۰ صندلی.

طرحی  از استادیوم فیلیپ شاتریه با سقف متحرک در پروژه گسترش مجموعه رولند گروس

شرایط زمین‌های خاک در رولند گروس

رولند گروس محل به چالش کشیدن توانایی فیزیکی و استقامتِ بدنی بهترین‌های تنیس جهان است. قهرمان این مسابقات باید بتواند بر روی زمین‌های کندِ خاک رُس، در هفت مسابقه‌ی سه از پنج ست، به پیروزی دست یابد. ست آخر نیز بدون «تایبریک» است و بازی تا زمانی که اختلاف گیم‌ها (بعد از ۶-۶ در ست پایانی) به عدد ۲ برسد، ادامه می‌یابد.

در زمین خاک رس، توپ پس از برخورد با سطح زمین در مقایسه با زمین‌های هارد و چمن به میزان بیشتری از سرعتش کاسته می‌شود و ارتفاع بیشتری نیز می‌گیرد. از همین رو، تنیس‌بازانی که با سبک هجومی بازی می‌کنند (مانند بازیکنانی از سبک «سرو و والی» بهره می‌بردند) عموما توفیق چندانی در زمین‌های خاک رس به دست نمی‌آورند؛ به عنوان مثال، پیت سمپراس، اسطوره آمریکایی دنیای تنیس و دارنده ۱۴ عنوان قهرمانی گرند اسلم که به داشتن سرویس‌های قدرتمند شهره بود، هیچ‌گاه نتوانست در مسابقات رولند گروس به قهرمانی برسد و یا حتی به دیدار پایانی راه یابد. بهترین عملکرد «پیستول» در گرند اسلم خاک در سال ۱۹۹۶ به دست آمد که او به مرحله نیمه‌پایانی صعود کرد.

از دیگر بازیکنانی که به رغم یدک کشیدن چندین عنوان گرند اسلم، هرگز موفق به قهرمانی در رقابت‌های آزاد فرانسه نشدند می‌توان به جان مک‌انرو، فرانک سجمن، جان نیوکامب، وینس ویلیامز، استفان ادبرگ و جیمی کانرز اشاره کرد. ادبرگ و مک‌انرو هر کدام تنها یک بار به فینال رولند گروس راه یافتند که هر دو در ۵ ست مغلوب شدند.

از سوی دیگر، بازیکنانی که نحوه بازی‌ آن‌ها مناسب سطوح کند است، موفقیت‌های زیادی در اوپن فرانسه کسب کرده‌اند؛ به عنوان نمونه، رافائل نادال اسپانیایی که توانایی‌های دفاعی‌اش بر روی این سطح مثال‌زدنی است، ۹ عنوان از ۱۴ عنوان گرند اسلم خود را در مسابقات رولند گروس به دست آورده است. بیورن بورگ، ایوان لندل، متس ویلندر، جاستین هنین و کریس اورت از دیگر قهرمانان موفق در مسابقات آزاد فرانسه به شمار می‌روند.

فتح دو گانه‌ی رولان گاروس-ویمبلدون؛ دشوار‌ترین آزمون در دنیای تنیس

 از سال ۱۹۶۸ که تنیس به صورت حرفه‌ای درآمد، در رده مردان تنها ۷ تنیس‌باز توانسته‌اند قهرمانی در هر دو گرند اسلم رولند گروس و ویمبلدون (که به فاصله کوتاهی از رولند گروس و بر روی سطح سریع چمن برگزار می‌گردد) را در کارنامه خود ثبت کنند که عبارتند از: راد لیور، جان کودش، بیورن بورگ، آندره آغاسی، رافائل نادال، نواک جوکوویچ و راجر فدرر.

هم‌چنین فتح دو‌گانه‌ی رولند گروس-ویمبلدون (قهرمانی در این دو تورنمنت در طول یک فصل) که بیورن بورگ ۳ مرتبه در سال‌های ۱۹۷۸، ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ موفق به انجام آن شد، از سوی بسیاری به عنوان سخت‌ترین دوگانه‌ی تاریخ تنیس شناخته می‌شود.

 ورزشگاه رولند گروس

مجموعه رولند گروس در شهر پاریس ۸/۵ هکتار مساحت دارد که شامل ۲۰ زمین تنیس می‌شود. ۳ زمین بزرگ این مجموعه عبارتند از:

  1. استادیوم فیلیپ شاتریه با ۱۴۸۴۰ صندلی گنجایش
  2. استادیوم سوزان لنگلن با ۱۰۰۶۸ گنجایش
  3. زمین شماره ۱ با ۳۸۰۰ صندلی گنجایش

نمایی از استادیوم مرکزی تورنمنت رولند گروس با نام فیلیپ شاتریه

نمایی از ورزشگاه سوزان لنگلن

نمایی از زمین شماره ۱ در مجموعه رولند گروس

رکوردها (پس از دوران حرفه‌ای شدن تنیس)

رافائل نادال، سلطان زمین‌های خاک رس، رکورددار عنوان قهرمانی بخش مردان در رده انفرادی است. در بخش انفرادی زنان نیز کریس اورت، تنیس‌باز بازنشسته آمریکایی با ۷ عنوان رکورددار بیشترین تعداد قهرمانی می‌باشد.

بخش انفرادی مردان:
بیشترین تعداد قهرمانی: رافائل نادال با ۹ قهرمانی در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴
بیشترین تعداد قهرمانی پیاپی: رافائل نادال با ۵ قهرمانی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴
جوان‌ترین قهرمان: مایکل چانگ در سال ۱۹۸۹ با ۱۷ سال و ۳ ماه سن
مسن‌ترین قهرمان: آندرس گیمنو در سال ۱۹۷۲ با ۳۴ سال و ۱۰ ماه سن
تنیس‌بازانی که بدون از دست دادن ست قهرمان شدند: ایلی ناستازی، بیورن بورگ و رافائل نادال
طولانی‌ترین مسابقه: بین پل آنری-متیو و جان ایزنر در دوم مسابقات در سال ۲۰۱۲ (۷۶ گیم/ ۱۸-۱۶ در ست پنجم)
طولانی‌ترین مسابقه از لحاظ زمانی:  بین فابریس سانتورو و آرنو کلمان با ۶ ساعت و ۳۳ دقیقه (۱۴-۱۶ در ست پنجم)
طولانی‌ترین دیدار فینال از لحاظ زمانی:  بین متس ویلندر و گیرمو ویلاس در سال ۱۹۸۴ با ۴ ساعت و ۴۲ دقیقه
بیشترین تعداد مسابقه‌ای که یک بازیکن انجام داده: راجر فدرر با ۸۱ مسابقه (۶۵ پیروزی و ۱۶ شکست)
بیشترین تعداد پیروزی در مسابقات: رافائل نادال با ۷۰ پیروزی (از ۷۲ مسابقه)
بیشترین تعداد پیروزی پیاپی: رافائل نادال با ۳۹ پیروزی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵

بخش انفرادی زنان:
بیشترین تعداد قهرمانی: کریس اورت با ۷ قهرمانی در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰، ۱۹۸۳، ۱۹۸۵، ۱۹۸۶
بیشترین تعداد قهرمانی پیاپی: مونیکا سلس از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ و جاستین هنین از سال ۲۰۰۵ با ۲۰۰۷ هرکدام با ۳ قهرمانی
جوان‌ترین قهرمان: مونیکا سلس در سال ۱۹۹۰ با ۱۶ سال و ۶ ماه سن
مسن‌ترین قهرمان: سرینا ویلیامز با ۳۳ سال و ۸ ماه سن
تنیس‌بازانی که بدون از دست دادن ست قهرمان شدند: ایون گولاگنگ، بیلی جین کینگ، کریس اورت، اشتفی گراف و آرانچا سانچز
طولانی‌ترین مسابقه: بین کتی جردن و ان مینتر در سال ۱۹۸۴ (با ۴۶ گیم/ ۱۱-۱۳ در ست پنجم)
طولانی‌ترین مسابقه از لحاظ زمانی: بین ویرجینی بواسوم و نوئل ون لوتوم با ۴ ساعت و ۷ دقیقه
طولانی‌ترین دیدار فینال از لحاظ زمانی:  بین اشتفی گراف و  آرانچا سانچز در سال ۱۹۹۶ با ۳ ساعت و ۴ دقیقه
بیشترین تعداد مسابقه‌ای که یک بازیکن انجام داده: اشتفی گراف با ۹۴ مسابقه (۸۴ پیروزی و ۱۰ شکست)
بیشترین تعداد پیروزی در مسابقات: اشتفی گراف با ۸۴ پیروزی
بیشترین تعداد پیروزی پیاپی: کریس اورت با ۲۹ پیروزی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۱

رافائل نادال، رکورددار قهرمانی مسابقات رولند گروس در حال زدن ضربه بکهند اسلایس (سال ۲۰۱۴)

در سال ۲۰۱۶، نواک جوکوویچ صربستانی برای نخستین بار جام قهرمانی مسابقات تنیس آزاد فرانسه را بالای سر برد. در بخش زنان نیز گاربینیه موگوروسا از اسپانیا به قهرمانی رسید. بخش دونفره مردان هم با قهرمانی زوج اسپانیایی مارک لوپز و فلیسیانو لوپز پایان یافت. کارولین گارسیا و کریستینا ملادنوویچ از فرانسه نیز در بخش دونفره زنان قهرمان شدند.

نواک جوکوویچ، قهرمان مسابقات تنیس آزاد فرانسه در سال ۲۰۱۶

تنیس آزاد فرانسه ۲۰۱۷

تقسیم امتیازات و جوایز نقدی

مجموع میزان جوایز نقدی مسابقات رولان گاروس امسال به بیش از ۳۲ میلیون یورو (۳۲,۰۱۷,۵۰۰ یورو) رسیده است.

دور /رده اول دوم سوم  چهارم یک‌چهارم نیمه‌نهایی فینالیست قهرمان
انفرادی €۳۵,۰۰۰ €۶۰,۰۰۰ €۱۲۰,۰۰۰ €۱۷۵,۰۰۰ €۳۰۰,۰۰۰ €۵۰۰,۰۰۰ €۱,۰۰۰,۰۰۰ €۲,۱۰۰,۰۰۰
دونفره €۱۲,۰۰۰ €۲۲,۵۰۰ €۴۵,۰۰۰ €۹۰,۰۰۰ €۱۶۵,۰۰۰ €۳۳۰,۰۰۰ €۶۶۰,۰۰۰
دونفره مختلط €۴,۵۰۰ €۸,۵۰۰ €۱۷,۰۰۰ €۳۷,۷۵۰ €۷۰,۵۰۰ €۱۴۰,۰۰۰
دور / رده اول دوم  سوم چهارم یک‌چهارم نیمه‌نهایی فینالیست قهرمان
انفرادی مردان ۱۰ ۴۵ ۹۰ ۱۸۰ ۳۶۰ ۷۲۰ ۱۲۰۰ ۲۰۰۰
دونفره مردان ۰
انفرادی زنان ۱۰ ۷۰ ۱۳۰ ۲۴۰ ۴۳۰ ۷۸۰ ۱۳۰۰
دونفره زنان ۱۰ ۱۳۰ ۲۴۰ ۴۳۰ ۷۸۰ ۱۳۰۰

 ۱۱۶ـمین دوره از رقابت‌های اوپن فرانسه از روز ۷ تا ۲۱ خرداد ماه ۱۳۹۶ در شهر پاریس و در مجموعه «رولند گروس» برگزار خواهد شد. جدول مسابقات در هر دو بخش انفرادی زنان و مردان به صورت ۱۲۸ نفره است. راجر فدرر و سرینا ویلیامز، دو غایب بزرگ این تورنمنت در بخش مردان و زنان هستند. این برای نخستین بار در تاریخ رقابت‌های رولند گروس است که قهرمانان اولین گرند اسلم سال (آزاد استرالیا)، در دومین گرند اسلم سال حضور ندارند. سایر بزرگان تنیس جهان اما در رقابت‌ها حضور دارند؛ نواک جوکوویچ، مدافع قهرمانی این مسابقات که به تازگی آندره آغاسی را به خدمت گرفته، برای خروج از بحران و کسب دومین قهرمانی خود در پاریس تلاش می‌کند. اندی ماری، شماره ۱ تنیس جهان که فصل خوبی را پشت سر نگذاشته، قصد دارد تا این رقابت‌ها را به نقطه‌ی عطفی در کارنامه‌ی خود تبدیل کند. رافائل نادال نیز به دنبال دو رقمی کردن تعداد قهرمانی‌های خود در این مسابقات است و استن واورینکا هم به دنبال کسب چهارمین عنوان گرند اسلم خود می‌باشد.

در بخش زنان نیز در نبود ویلیامز، انجلیک کربر و کارولینا پلیشکووا، بخت‌های اول و دوم قهرمانی به حساب می‌آیند. سیمونا هالپ که در رقابت‌های رم دچار مصدومیت شد، اعلام کرده که تمام تلاش خود را انجام خواهد داد تا به این مسابقات برسد. گاربینیه موگوروسا، مدافع عنوان قهرمانی نیز به دنبال دومین قهرمانی خود در رولند گروس است.

show