Slide toggle

غزل پاک باطن ، متولد سیزدهم شهریور ماه 1377 در مشهد ، عضو تیم ملی تنیس بانوان ایران است که در رده باشگاهی هم با تیم پایا چوب تبریز به قهرمانی لیگ برتر ایران رسید.

او تنیسور عنوان دار ایران است که در ردههای سنی نوجوانان و جوانان غیر از یک بار تجربه مقام سومی و ایستادن بروی سکوی سوم، همیشه یا قهرمان ایران بوده و یا نائب قهرمان … غزل از سال 89 تیسور ملی محسوب می شود.

نامش باید در کتاب گینس ثبت شود ، به عنوان دختری که 16 سال از زندگی 19 ساله خود را در زمین های تنیس سپری کرده است . دختر بچه ها در هر مقطع از سنشان سرگرمی های متفاوتی دارند از عروسک تا گل سر از لوازم آرایش مادر تا ابزار کار پدر …. اما برای برای غزل پاک باطن اسباب بازی فقط  راکت تنیس بوده و بس ! او وقتی 3 ساله بود برای اولین بار با راکت تنیس رفیق شد وقتی با پدر و مادر که هر دو مربی حرفه ای تنیس بودند، به زمین تنیس می رفت ، شاید برای بار اول راکت را به عنوان اسباب بازی به دست گرفت اما این راکت با او ماند تا حالا که در آستانه 19 سالگی است .

شهریور که بیاید ، تنها تنها فرزند زنده یاد مازیار پاک باطن و بانو بهاره شهریاری ، مربیان خوش نام تنیس مشهد 19 ساله می شود که در زیر مصاحبه این ملی پوش را با مجله خبری ورزشی می خوانید:

غزل می گوید از 3 سالگی راکت دست می گرفتم و به توپ ضربه می زدم اما از 7 سالگی بود که به شکل حرفه ای تمرین تنیس کردم . مادرم اولین مربی من بود و یک سال تمام با من کار کرد تا در 8 سالگی در رقابت های رده سنی زیر 13 سال شرکت کردم .

بین شرکت کنندهها کوچکترین بودم و مرا جدی نمی گرفتن اما چون به شکل حرفه ای با مادرم تمرین کرده بودم موفق شدم و از آنجا تنیس برای من دغدغه شد . تا قبلش بیشتر شوق پدر و مادرم بود اما از آن روز به بعد زندگی و عشق خودم ، از 12 سالگی هم عضو تیم ملی شدم. دقیقا سال 89 بود که به اردوهای ملی راه یافتم و از آنجا به بعد دیگر در تیم ملی بودم ، اول نوجوانان ، بعد و جوانان و حالا هم بزرگسالان … البته امسال چهارمین ساللی است که در تیم ملی بزرگسالان عضویت دارد شوخی نیست او از 15 سالگی برای تیم بزرگسالان ایران مسابقه می داده و این یعنی در حالی که هنوز سنش به بزرگسالان نرسیده ، همین حالا 4 سال تجربه ملی در رده بزرگسالان دارد. او 2 سال قبل در رنکینگ ایرانی به رده دوم بانوان رسید و شاهکارش را تکمیل کرد .

او این روزها با تنیس آرام است ، اما تنیس همیشه برای او آرام بخش نبوده است ، سال 90 وقتی پدرم مرد از تنیس بیزار شدم . زمین تنیس ، راکت تنیس ، حرف تنیس و هر چیزی که به تنیس مربوط می شد مرا یاد پدرم می انداخت . دیگر نمی خواستم دست به راکت تنیس بزنم اما تشویق های مادرم که تاکید داشت که باید راه پدر را ادامه بدهی و به موفقیت های که پدر برای تو ترسیم کرده بود برسی ، باعث شد خودم را جمع و جور کنم و ادامه دهم. البته در این راه ، رئیس فدراسیون تنیس هم خیلی حمایتم کرد .

حمایت های معنوای او و اصرار فدراسیون به برگزاری تورنمنت های با یاد و گرامیداشت پدرم باعث شد نفرتی که در یک مقطع در من ایجاد شده بود ، از بین برود. البته نفرت که نبود بیشتر یک نوع بیزاری بود چون تنیس مرا یاد پدرم می انداخت. بابای من ، فقط پدرم نبود مربی من هم بود . حالا به عشق مادرم تمرین می کنم و به خاطر پدرم مسابقه می دهم.

با شاگرد پدرم تمرین می کنم

غزل پاک که تنیس را زیر نظر مادرش شروع کرد و با پدرش ادامه  داد ، پس از فوت پدر با یکی از شاگردان مازیار پاک باطن تمرین می کند . او عاشق سبک بازی اندی ماری بریتانیایی است و دوست دارد مثلذاو باشد . غزل در رنکینگ جهانی دختران جوان ، رتبه قابل توجه 400 را داشت اما هنوز وارد رنکینگ جهانی بانوان در رده بزرگسالان نشده و هدفش برای امسال و سال بعدی میلادی همین است.

حرف مادرم را گوش نمی کنم او همه را به شاگردی قبول ندارد !

به شوخی می گویی مادرت را قبول نداری که دیگر با مادر تمرین نمی کنی ؟

نه بر عکس مادرم من را به شاگردی قبول ندارد ! من در تمرین حرف مادرم را گوش نمی کنم او چون تک فرزندش هستم نمی تواند به من سخت بگیرد و به همین دلیل خودش از من خواست دیگر با او تمرین نکنم . یکی از شاگردهای خوب پدرم را معرفی کرد و الان با وی تمرین می کنم .

در باکو می توانستیم به روی سکو برویم

در تورنمنت کشورهای اسلامی اتفاق عجیبی برای تیم تنیس ایران افتاد مسئولان رقابت ها اشتباه عجیبی را مرتکب شدند و ما را در بخش رقابت های تیمی ثبت نام نکردند. نمی گویم اگر به شکل تیمی مسابقه میدادیم در باکو قهرمان می شدیم اما حتما بروی سکو می رفتیم و مدال برنز می گرفتیم . همین ثبت نام نشدن در بخش تیمی باعث شد در بخش انفرادی هم قرعه های دشواری نسیب ما شود .

عاشق شاراپووا هستم ، به شاری پووا باختم

در بین بانوان قدرتمند تنیس دنیا علاقه مند به ماریا شاروپوا هستم و در رقابت های باکو به شاری پووای ازبک باختم !

در دور از دختری از مالدیو را بردم و در دو دوم خوردم به شاری پووا که سید یک داشت و در میان تمام شرکت کنندگان زن و مرد حاضر در باکو ، دارای بهترین و بالاترین رنکینگ جهانی بود و باشکست مقابل شاری پووا حذف شدم . ولی بازی سنگینی بود و تجربه ام را بالا برد.

به خاطر تنیس قید بدمینتون را زدم

پاک باطن تا سن 13 سالگی همزمان با تنیس در رشته بدمینتون هم فعال بود و حتی در رقابت های رسمی هم شرکت می کرد اما به خاطر تنیس قید بدمینتون را زد ؛ بدمینتون با تنیس تناقض دارد مثلا در بدمینتون باید روی مچ کار کنی که همین کار به کیفیت تنیسور لطمه می زند . همین شد که پدرم گفت دیگر بدمینتون را تعطیل کن و تمرکزت برروی تنیس باشد .

درس به جای خود ، از بهمن به دانشگاه می روم

اگر تصور می کنید ورزش باعث شده غزل سراغ درس نرود سخت در اشتباه هستید. خودش میگوید درس خواندن برای من خیلی مهم است به حدی که قیدیک سری ترنمنت های داخلی را زده ام تا دیپلم بگبرم .از بهمن ماه هم در دانشگاه درس میخوانم در مقطع کارشناسی تربیت بدنی دانشگاه مشهد درس میخوانم و با خودم قول وقرار دارم تا مقطع دکتری ادامه دهم در سخواندن حس خوبی به من میدهد .

روزی سه ساعت تمرین و مطالعه میکنم

برنامه زندگی غزل خیلی جالب است. این که تا به حال در کشور های سوریه ، عمان هند ؛ مالری ، آذز بایجان ،قطر ، قراقستان و …. مسابقه داده و حالا به فکر حضور در رقابتهای بین المللی استانبول است، حد اقل روزی سه ساعت تمرین میکند؛صبح ها یک ساعت بدنسازی میکنم و بعد از ظهر ها هم دو ساعت تمرین تنیس و سه ساعت از زمان روزانه من هم با مطالعه تنیس سپری میشود.

فقط تیم ملی را دوست دارم

خیلی دوست داریم بدانیم قهرمان تنیس بانوان ایران فوتبال راهم دنبال میکند یا نه ؟

میگوید؛به شکا هواداری و حرفه ای نه ،حقیقتش آنقدری از فوتبال خوشم نمی آید که طرفدار تیم خاصی باشم ولی تیم ملی را خیلی دوست دارم و بازی های تیم ملی را دنبال میکنم.

منبع: فدراسیون بین المللی تنیس ج.ا.ا

نمایش آواتار نویسنده

show